پوستر مخفی

چقدر داد زدم، چقدر خواهش کردم که:

بیا برگرد تا خونه از عادتت سیر نشده ،تا نگام با یک نگاه تازه درگیر نشده...

* عکست دیگه توی قاب نیست، و توی قاب هم هنوز عکسی نیست...

* دیگه رسما اعلام میکنم که همسیک شدم.

تمام روزهایی که باید می بودی، نبودی...بودن بعد از اینت چه سود؟ دیگر دلیلی برای بودنت نمیبینم! تا قبل از این هرگز باور نداشتم زانوهای خودم را، باور اینکه میشود دستهایم را بر زانوان خودم بگذارم و برخیزم بی نیاز از دستهای تو که تکیگاهم شود.

ولی حالا دیگر بی نیاز از تو برخاستم....

شاید دوباره عاشق شدن سخت نباشه اما دوباره خاطره ساختن سخته . خاطراتی عین اونچه که داشتی..

بعد از لطف خدا،همه چی فقط به همت تو بستگی داره

از بس که با یادت زندگی کردم دیگه به شیزوفرنی دچار شدم

غربت یعنی اینجا...غربت یعنی انسوی اقیانوس....غربت یعنی دور بودن از اغوش او....

به گمانم اینجا دیگر همان اخر دنیا است.همانجا که وقتی کسی را خیلی دوست داری میگویی تا آخر دنیا با تو هستم...و حال انکه دیگر در آخر دنیا هستم ولی همچنان با تو...شاید دور ولی هستم...باور کن وفاداری ام را....باور کن عشقم را...باور کن نیازم را...

هردویمان خوب میدانیم که حرف هایمان دروغ است، قول و قرارهایمان، وعده عشق بازیمان، وفاداریمان، همه و همه دروغ است....دروغ میگوییم شاید تنها به این دلیل که سرمستمان میکند هرچند اگر گذرا...

در این میان بازنده تنها کسی است که این دروغ های شیرین را باور میکند، انکه باور میکند، وفادار میماند و چشم براه قرار بی قراری. او لذت را بر خود حرام میکند تا یار سررسد و حال انکه یار به دور از باور این بازی دروغین...

پنجمین اردیبهشت خاطره انگیزمان را هم پشت سر گذاشتیم...

راههای رسیدن به خدا نا محدود است، فقط یک راهش عاشقیست....

میاد اون روزگاری... که دلتنگ بهاری

عصر جمعه است...دلم هوای دعا دارد...با مناجات رادیو همراه میشوم:

ای خداوندی که گره از کار های فروبسته میگشایی

ای خداوندی که به قدرت تو دشواری ها راحتی شوند

و به لطف تو اسباب کارها ساخته شوند.

قضا به قدرت تو جاری است و همه چیز بر وفق اراده تو پدید امده است...

هیچ اندوهی از دل ما رخت نبندد مگر آنکه تو اش از میان برداری...

* برایت دعا میکنم اما آنطور که خودم میخواهم...